Nietrudno zauważyć, że w pierwszym kwartale roku skupiam się głównie na tematach rozliczeń podatkowych. Nic dziwnego – rok rocznie zasady nieco się zmieniają, a nawet jeśli nie, wątpliwości wciąż powracają. O podstawowych zwrotach związanych z rozliczeniem się w Norwegii pisałem w jednej z poprzednich notek, dziś wchodzę w temat głębiej, bo – jak wspomniałem – ulgi przysługujące pracownikom są czymś, co może mile wpłynąć na nasze fundusze. Ulg i odpisów jest naprawdę wiele, co sprawia, że możemy otrzymać w ten sposób większy zwrot podatku.

Standardfradrag – odpis standardowy

To najprostsza ulga. Kryje się za nią możliwość odpisania 10% podatku od uzyskanego dochodu, ale nie więcej niż 40.000 NOK. Podstawa odliczenia obejmuje wynagrodzenie brutto i inne świadczenia pieniężne i rzeczowe podlegające opodatkowaniu. Przysługuje ona każdemu pracownikowi zagranicznemu, przebywającemu na terenie Norwegii mniej niż 183 dni w roku lub mniej niż 270 dni w ciągu dwóch lat w przypadku nie bycia rezydentem. Z ulgi można skorzystać również przy dwóch pierwszych zeznaniach podatkowych od chwili uzyskania statusu rezydenta podatkowego w Norwegii.

Skatteklasse 2 – 2. klasa podatkowa

Ulga ta dotyczy rozliczania wraz ze współmałżonkiem i jest dodatkową korzyścią z tytułu osiągnięcia niskiego dochodu przez współmałżonka. By skorzystać z ulgi, małżonek nie może zarobić więcej niż 43.664 NOK brutto (równowartość ok. 22 tysięcy złotych), musi być także zameldowany pod tym samym adresem co podatnik. Dodatkowo, związek małżeński musi być zawarty nie później niż w październiku roku poprzedzającego rok podatkowy, za który ubiegamy się o ulgę, tzn. w przypadku rozliczeń za rok 2015, musimy być małżeństwem co najmniej od października 2014 roku. Rozliczenie w 2. klasie podatkowej zwiększa kwotę wolną od podatku (Personfradrag) z 50.400 NOK do 74.250 NOK.

Status pendler – ulgi dla dojeżdżających

Na największe zwroty „załapują się” podatnicy posiadający status pendler, czyli status osoby dojeżdżającej do pracy. Można ubiegać się o niego, kiedy jesteśmy zatrudnieni u norweskiego pracodawcy i samodzielnie opłaca się koszty wyżywienia i zakwaterowania oraz co najmniej trzykrotnie w ciągu roku podróżuje się do z Norwegii do Polski (jedna podróż oznacza lot tam i z powrotem). Potwierdzeniem muszą być bilety – lotnicze, za prom, autokar itd. Warunkiem otrzymania statusu jest także posiadanie wspólnego adresu zameldowania z rodziną. W przypadku odwiedzin u rodziny, która nie jest naszym małżonkiem, warunkiem jest odbywanie podróży do wynajmowanego lub własnego mieszkania w Polsce co trzy tygodnie. Oprócz rozliczania podróży do domu, pendler ma także prawo odliczyć koszty wyżywienia w wysokości 195 NOK za każdy dzień pobytu na terenie Norwegii.

Dobrze wiedzieć, co możemy „ugrać” rozliczając się. Niestety język norweski jest dla mnie nie do przejścia, dlatego nie pokieruję Was krok po kroku co i jak wypełnić – skapitulowałem już na etapie wpisywania w formularze odpisu standardowego. Niby wystarczy kliknąć Gjøre endringer eller tilføyelser på levert selvangivelse, w odpowiednim miejscu wybrać 10% standardfradrag for midlertidig opphold i Norge i potwierdzić legg til, ale… No przyznaję, to dla mnie czarna magia 🙂 Choć jestem ambitny i samodzielny, nawet instrukcje w internecie okazały się dla mnie niezbyt jasne 🙂

Zważając na fakt, że wnioskując o wszystkie przysługujące nam ulgi mamy szansę na zwroty znacznie wyższe od tych, które widzimy na wstępnej deklaracji, warto skusić się na pomoc doradców podatkowych, którzy załatwią wszystko za nas tak, że inwestycja mimo płatnej takiej usługi nam się zwróci 🙂

Artykuł Ulgi: odzyskaj jeszcze więcej podatku w Norwegii! pochodzi z serwisu Euro-Punkt.pl.

Mimo rosnącej świadomości na temat rozliczania się za granicą, Polacy wciąż obawiają się opodatkowania zagranicznych dochodów w rodzimym kraju. Nie ma się czego bać, jeśli tylko uprzednio prawidłowo sporządzimy zeznanie podatkowe. Zagraniczne dochody z pracy korzystają z tzw. preferencji podatkowych. Należą do nich np. zwolnienie z opodatkowania przyznane odpowiednią umową o unikaniu podwójnego opodatkowania czy tak zwany kredyt podatkowy, czyli prawo do odliczenia podatku zapłaconego za granicą od należnego podatku w Polsce. Odliczeniu podlegają także zagraniczne składki na ubezpieczenia zdrowotne czy społeczne, jeśli zostały zapłacone w kraju członkowskim Unii Europejskiej lub państwie będącym członkiem EOG. Na dodatek, część zagranicznego dochodu jest wolna od podatku w Polsce. Chodzi tu o 30% diety przysługującej pracownikowi z tytułu zagranicznej podróży służbowej i za każdy dzień przebywania za granicą oraz pozostawania tam w stosunku pracy. Osiągając zagraniczne dochody z pracy, mamy także prawo do tzw. ulgi abolicyjnej, wskutek czego każdy zagraniczny dochód z pracy jest wolny od podatku w Polsce.

Jest jeszcze jedna kwestia, przyprawiająca o ból głowy podatnika. To progresja podatkowa, która wiąże się z wpływem zagranicznych dochodów na wysokość opodatkowania tych krajowych. Oznacza to, że im wyższe dochody mamy za granicą, tym wyższy podatek będziemy mieć do zapłaty od dochodów osiąganych w Polsce. Tego niestety nie da się „przeskoczyć”.

Niektórzy pewnie zastanawiają się, czy może nie warto zataić dochody przed polskim urzędem skarbowym. Oczywiście jestem przeciwny, ale to nie tylko moje zdanie, lecz… kwestia rozsądku. Nie dość, że za uchylanie się od obowiązku podatkowego grożą sankcje karne (skarbowe i podatkowe). Pamiętajmy, że państwa Unii Europejskiej dysponują możliwością wymiany informacji podatkowych, z których coraz częściej korzystają. Wprawdzie wciąż trwają prace nad tym systemem (m.in. przez ustawę zmierzającą do cyklicznego przekazywania określonych informacji na temat rezydentów tego państwa – wiem, że w styczniu polskie Ministerstwo Finansów przygotowało projekt takiej ustawy), jednak już teraz nie jest problemem dla polskiej skarbówki ustalenie, czy podatnik osiągnął dochody za granicą. Nie kombinujcie więc!

Artykuł Zagraniczne dochody a podatki w Polsce pochodzi z serwisu Euro-Punkt.pl.